Γνωρίζατε ότι η Ελλάδα παραμένει μια από τις τελευταίες χώρες στην Ευρώπη που επιτρέπει τη δόμηση σε τόσο μικρή απόσταση από τη θάλασσα;
Ενώ το Πρωτόκολλο της Βαρκελώνης για την παράκτια ζώνη (διεθνές δίκαιο σε ισχύ από το 2011, κυρωμένο από την Ε.Ε. και εκκρεμές προς κύρωση από την Ελλάδα) θέτει ως ελάχιστη απόσταση ασφαλείας τα 100 μέτρα από τον αιγιαλό για την προστασία των ακτών, στην Ελλάδα συνεχίζουμε να χτίζουμε ακόμη και στα 30 μέτρα (σε εκτός σχεδίου περιοχές), ενώ δεν λαμβάνονται υπόψη χάρτες πλημμυρικού κινδύνου, όπως προβλέπεται από το εθνικό και ευρωπαϊκό δίκαιο.
Η Ελλάδα έχει παραπεμφθεί στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για μη συμμόρφωση με:
- την Οδηγία 2014/89/ΕΕ (θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός),
- την Οδηγία 2000/60/ΕΕ (ύδατα),
- την Οδηγία 2007/60/ΕΕ (εκτίμηση & διαχείριση κινδύνων πλημμύρας).
- Το δεσμευτικό αυτό πλαίσιο υποχρεώνει τη χώρα:
i️: να χαρτογραφήσει τις παράκτιες ζώνες πλημμύρας,
ii️: να εντοπίσει ζώνες υψηλού κινδύνου,
iii️: να λάβει μέτρα πρόληψης, συμπεριλαμβανομένης της αποφυγής νέας δόμησης σε περιοχές αυξημένης επικινδυνότητας.
Τι συμβαίνει αλλού;
Στις περισσότερες ευρωπαϊκές παράκτιες χώρες (Ισπανία, Γαλλία, Πορτογαλία, Κύπρος, Γερμανία) το όριο των 100 μέτρων είναι ο κανόνας.
Σε χώρες όπως Δανία, Σουηδία, Φινλανδία, Ολλανδία, εφαρμόζονται ζώνες αυστηρής προστασίας που συχνά φτάνουν ή ξεπερνούν τα 300 μέτρα.
Στη γειτονική Ιταλία, το όριο κυμαίνεται μεταξύ 100–300 μέτρων, με μεγάλες παράκτιες ζώνες υπό αυστηρό καθεστώς τοπικής προστασίας (π.χ. Σαρδηνία, Σικελία).
Σε αυτές τις χώρες:
- λαμβάνονται υπόψη χάρτες πλημμυρικού κινδύνου,
- συνυπολογίζεται η κλιματική αλλαγή,
- έχουν οριστεί περιοχές μη δόμησης με βάση την επικινδυνότητα.
Η μη συμμόρφωση της χώρας μας δεν είναι απλώς νομικό ζήτημα.
Σε μια εποχή κλιματικής κρίσης, ανόδου της στάθμης της θάλασσας και εντονότερων θυελλών, η επιμονή στο «τσιμέντο» της ακτογραμμής:
- θέτει σε κίνδυνο το περιβάλλον,
- εκθέτει περιουσίες και ανθρώπινες ζωές.
Στην Κω, λόγω της χαμηλής κλίσης των παραλιών, ο κίνδυνος πλημμύρας και η ευπάθεια στη διάβρωση είναι ιδιαίτερα αυξημένα, όπως δείχνουν και τα αποτελέσματα πρόσφατου ερευνητικού προγράμματος του Πανεπιστημίου Αιγαίου (MARICC.GR).
Μήπως ήρθε η ώρα να δούμε την παράκτια ζώνη και τις παραλίες ως δημόσιο αγαθό και όχι ως οικόπεδο;
(Φωτό: Φάρος, Λάμπη, Κως)
#sustainablekos- Βιώσιμη Κως
