ΚΕΝΤΡΙΚΗ 2

Προ των πυλών βρίσκεται η υπογραφή της πρώτης κλαδικής συλλογικής σύμβασης για την εστίαση μετά την ψήφιση του νόμου Κεραμέως για την ενίσχυση των συλλογικών συμβάσεων.Διασταυρωμένες πληροφορίες του powergmame.gr αναφέρουν πως εντός του α’ δεκαημέρου του Μαρτίου 2026 αναμένεται να υπογραφεί κλαδική συλλογική σύμβαση στην εστίαση, η οποία θα καλύπτει γύρω στους 400.000 εργαζομένους.Οι ίδιες πηγές αναφέρουν πως αν και οι εκπρόσωποι των εργαζομένων (Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων στην Επισιτισμό και τον Τουρισμό – ΠΟΕΕΤ) και των εργοδοτών (Πανελλήνια Ομοσπονδία Εστιατορικών και Συναφών Επαγγελμάτων) έχουν προσφύγει στη Διαιτησία (πριν την ψήφιση του νόμοσχεδίου Κεραμέως για τις συλλογικές συμβάσεις), έχουν ξεκινήσει πάλι (μετά την ψήφιση του εν λόγω ν/σ) οι συνομιλίες των δύο πλευρών προκειμένου να βρεθεί μία συμβιβαστική λύση.Εκείνο που εμπόδισε έως τώρα την υπογραφή κλαδικής σύμβασης ήταν το ότι δεν γινόταν δεκτό από εργοδοτικής πλευράς το αίτημα των εργαζομένων για προσαύξηση 20% στον μισθό της 6ης μέρας απασχόλησης.Και αυτό γιατί, σύμφωνα με την εργοδοτική πλευρά η 6η μέρα απασχόλησης είναι συνήθως η Κυριακή, στην οποία δια νόμου ισχύει για όλους τους μισθωτούς προσαύξηση 75% στο μισθό συν 20% για νυχτερινή εργασία.Αυτό σημαίνει πως αν γινόταν δεκτό το εργατικό αίτημα για προσαύξηση 20% την 6η μέρα, η αμοιβή Κυριακές νυχτερινά θα μπορούσε να κοστίσει επιπλέον 105% (πέραν του προβλεπόμενου ημερομισθίου) η αμοιβή των εργαζομένων και άρα το μισθολογικό κόστος μίας επιχείρησης στην εστίαση.Πληροφορίες αναφέρουν πως ενδεχομένως να βρεθεί ένας διμερής συμβιβασμός, πιθανότατα μετά από πρόσκληση και της ΓΣΕΕ από την πλευρά της ΠΟΕΕΤ προκειμένου να υπογραφεί η εν λόγω σύμβαση, χωρίς να ληφθεί υπόψιν το ποσοστό κάλυψης.Σύμφωνα με ένα σενάριο που έχει πέσει στο τραπέζι από εργοδοτικής πλευράς, θα μπορούσε να συμφωνηθεί μία μεγαλύτερη αύξηση στη διετία, σε σχέση με εκείνη που φαίνεται για την ώρα να υπάρχει συναποδοχή.Συγκεκριμένα, αυτή τη στιγμή φαίνεται να υπάρχει σύγκλιση για μία σωρευτική αύξηση στους μισθούς στην εστίαση 10% – 12%.Στην περίπτωση που γινόταν δεκτό από την πλευρά των εργαζομένων να μην υπάρξει προσαύξηση 20% στην 6η μέρα εργασίας, η σωρευτική οριζόντια αύξηση θα μπορούσε να φτάσει ακόμα και το 15%.Η οριζόντια αύξηση, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, δεν θα ισχύσει αναδρομικά δηλαδή από τον Μάρτιο του 2025, οπότε έληξε η προηγούμενη διετής κλαδική σύμβαση, αλλά από τον Απρίλιο του 2026 έως και τον Μάρτιο του 2027.Οι ίδιες πηγές αναφέρουν πως ο βασικός μισθός στην εστίαση θα ξεπερνά σίγουρα τα 930 ευρώ, καθώς το ποσό αυτό -σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες- θα είναι εκείνο που θα φτάσει ο εθνικός κατώτατος μισθός από την 1η Απριλίου 2026.Πηγή: powergame.gr

Σε κλίμα συγκίνησης και παρουσία πλήθους συμπολιτών μας και εκπροσώπων των τοπικών Αρχών, πραγματοποιήθηκε το μεσημέρι τηςΚυριακήςτης Ορθοδοξίας,στηνκατάμεστη αίθουσα της Πνευματικής Εστίας της Ιεράς Μητροπόλεως Κώου και Νισύρουπραγματοποιήθηκετιμητική εκδήλωση για τον Μακαριστό Μητροπολίτη Αγκύρας Ιερεμία, όπου παρουσιάστηκε ο τόμοςτου Μαθηματικού Ανδρέα Ι. Χατζημιχαήλ με τίτλο: “Ο ΚΩΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΙΕΡΕΜΙΑΣ Στη διακονία της Εκκλησίας και του Οικουμενικού Πατριαρχείου”.Για τον Μακαριστό Μητροπολίτη Ιερεμία μίλησεο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κώου και Νισύρου κ. Ναθαναήλ, ενώ τον τόμοπαρουσίασεο Θεολόγος Αθανάσιος Μουστάκης,Γραμματέας της Ιεράς Μητροπόλεως Κώου και Νισύρου.Ο Μητροπολίτης Ιερεμίας ήταν μία μεγάλη μορφή με πολυσύνθετη δράση και πολύπλευρη προσφορά στην Εκκλησία και στην Ευρώπη. Με τη σημερινή εκδήλωση, παρουσιάζοντας το βιβλίο που περιέχει πολλά άγνωστα και ενδιαφέροντα στοιχεία για τη ζωή και τη δράση του, έγινε μία προσπάθεια να αναδειχθεί ηδιακονία του και να φωτιστούνκάποιες πτυχές του έργου του. 

Μεγάλη και ξεχωριστή, είναι η κινητή  γιορτή των Εικόνων, την Κυριακή της Ορθοδοξίας για τους Χριστιανούς.Η πρώτη Κυριακή της Αγίας και Μεγάλης   Τεσσαρακοστής προ του Πάσχα, είναι αφιερωμένη στην Κυριακή της Ορθοδοξίας. Η Εκκλησία μας παράλληλα, τιμάει  την αποκατάσταση και την αναστήλωση των Εικόνων. Σε  όλους τους Ιερούς Ναούς, τιμάται με ιδιαίτερη λαμπρότητα η γιορτή των Αγίων εικόνων. Μετά την Θεία Λειτουργία,  γίνεται  η καθιερωμένη περιφορά των εικόνων, στον προαύλιο χώρο όλων των Εκκλησιών. Πολλοί πιστοί κρατούν στα χέρια τους μικρά εικονίσματα, τιμώντας έτσι την ημέρα των Εικόνων. Λέγεται και ημέρα της εικονολατρίας,  ενάντια στην εικονομαχία.  Οι εικόνες κατά τα Βυζαντινά χρόνια, έγιναν αντικείμενο διαμάχης, ανάμεσα στους εικονολάτρες και τους εικονομάχους. Έτσι για περίπου έναν αιώνα, χωρίστηκαν οι Χριστιανοί, σε δυο στρατόπεδα.Η υπερβολική, λατρευτική συμπεριφορά των εικονολατρών, απέναντι στις εικόνες, προκάλεσε ερωτηματικά και προβληματισμό, σε μεγάλη μερίδα πιστών, που κατοικούσαν στο κραταιό Βυζάντιο.  Μερικοί φανατικοί πιστοί, έφταναν στα άκρα, ώστε να ξύνουν με τα νύχια τους το χρώμα ή να τρίβουν το ξύλο, αποσπώντας το από τις εικόνες και να το χρησιμοποιούν ως θαυματουργό φάρμακο,  για τις αρρώστιες τους. Χωρίς να είναι ικανοί να καταλάβουν, την πνευματική θέση και επίδραση των εικόνων στις ψυχές, κατέληγαν να επιδίδονται ακούσια, σε ανόητες ειδωλολατρικές πράξεις.   Σύμφωνα με την Ορθοδοξία, οι εικόνες δεν είναι αντικείμενα λατρείας, αλλά σεβασμού. Απεικονίζουν την μορφή του Αγίου προσώπου, με τρόπο συμβολικό, ακόμα και του Χριστού, στην ανθρώπινη φύση του.  Σε  άλλες  Θρησκείες, όπως ο Ιουδαϊσμός και ο Μωαμεθανισμός,  δεν υπάρχουν εικόνες απεικόνισης προσώπων. Για τον Χριστιανισμό, η εικόνα αποτελεί μέσο πνευματικής επικοινωνίας με τους πιστούς,  για αυτό και η συμπεριφορά των ευλαβών Χριστιανών, προς τις Άγιες εικόνες, δεν πρέπει να υπερβαίνει τα όρια. Αρκεί ένα ευλαβικό προσκύνημα, χωρίς να κολλάμε τα χείλη μας ιδιαίτερα αν είναι γυναικεία,  βαμμένα, ούτε να τρίβουμε με τα χέρια μας, την επιφάνια της εικόνας, ούτε να κολλάμε νομίσματα επάνω της.Τα περασμένα χρόνια, η Αγιογραφία, γνώρισε μεγάλη άνθιση.  Μετά την Βυζαντινή Αγιογραφία, έχουμε και   αυτή της Αναγεννήσεως. Ο ρυθμός Αναγεννήσεως, στην Αγιογραφία, παρουσιάζει τα πρόσωπα και τα σώματα των Αγίων  πιο ευτραφή, πιο γήινα  και  φυσικά. Η Καθολική Εκκλησία, υιοθέτησε και την παρουσία αγαλμάτων των Αγίων, στις  Εκκλησίες. Στην Βυζαντινή Εικονογραφία, Αγιογραφία, επικεντρώνεται η πνευματική και επίπεδη, απεικόνιση των Αγίων μορφών. Για αυτό εμφανίζονται τα πρόσωπα ασκητικά, αδύναμα και εξαϋλωμένα, στερημένα από τις γήινες απολαύσεις και συνδεδεμένα με τις  Ουράνιες  προσδοκίες. Υπάρχουν  και ξεχωριστές εικόνες, όπως της Παναγίας, που Αγιογράφησε ο Ευαγγελιστής Λουκάς, ο οποίος εκτός από Ιατρός ήταν και Αγιογράφος. Αυτές τις εικόνες η Εκκλησία μας αναγνωρίζει, ότι είναι γνήσιες, αυθεντικές και θαυματουργές. Λέγεται ότι είναι η Παναγία της Μεγαλόχαρης στη Τήνο, η Παναγία του Σουμελά, η Παναγία στην ομώνυμη Ιερά Μονή του Αγίου  Όρους, στο Περιβόλι της Παναγιάς και η Παναγιά στην Εκατονταπυλιανή της Πάρου, στην φερώνυμη Εκκλησία, που έκτισε η Αυτοκράτειρα Αγία Ελένη. Όλες οι εικόνες, στις οποίες απευθύνουμε τις προσευχές μας, πρέπει να βρίσκονται ψηλά.  Ούτε πίσω από την πλάτη στο κάθισμά μας, ούτε σε χαμηλά ράφια, ούτε σε συρτάρια και ντουλάπια, αποθηκευμένες. Όταν φθαρούν  δεν τις πετάμε, στα  σκουπίδια, αλλά τις παραδίδουμε στην Εκκλησία της ενορίας μας. Έτσι δείχνουμε,  τον ανάλογο  και πρέποντα  σεβασμό, στο  τιμώμενο Άγιο πρόσωπο, που απεικονίζουν. Για την ιστορία, θα πρέπει να πούμε πως η εικονομαχία, κράτησε εκατό περίπου χρόνια, από τον 8ο ως και τον 9ο αιώνα. Η πρώτη φάση διήρκεσε από το 726 - 787 μ. Χ. όπου με την Οικουμενική Σύνοδο  της Νίκαιας, η Βυζαντινή  Αυτοκράτειρα Ειρήνη  η Αθηναία, επανέφερε στις θέσεις των, όλες τις εικόνες. Έτσι οι εικόνες ξαναπήραν για αρκετά χρόνια, τη θέση που τους άξιζε. Άλλη μια  περίοδος  αμφισβήτησης   της εικονολατρίας,  που οι εικονομάχοι ονόμαζαν και ειδωλολατρία, συναντάμε στην ιστορία,  τα χρόνια από το 815-842 μ. Χ.  Στην επόμενη Οικουμενική Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης, σθεναρά υποστήριξαν την εικονοφιλία, ο Πατριάρχης Μεθόδιος και η Βυζαντινή  Αυτοκράτειρα Θεοδώρα. Το  δε 842 μ.Χ. ορίσθηκε ως Κυριακή της Ορθοδοξίας και γιορτή των εικόνων, η πρώτη  Κυριακή των νηστειών, της  Αγίας και Μεγάλης Σαρακοστής.  Οι  διαμάχες ανάμεσα στους εικονομάχους και εικονολάτρες, έλαβαν τέλος το 843 μ.Χ. Όμως  έφεραν πολλά δεινά,  βασανισμού των αντιπάλων και   καταστροφές εξαιρετικών Αγιογραφιών και Εικόνων σε   Ιερούς Ναούς, σε Εξωκλήσια,  σε Ησυχαστήρια και σε Μοναστήρια.Ξανθίππη Αγρέλλη      (Κως 1/3/2026) (φωτό απο τον Μητροπολιτικό Ναο Αγ. Νικολάου Κω και τον Αγ. Παύλο Κω)