ΤΟΠΙΚΑ

Σχετικά με τα δρομολόγια της δημοτικής συγκοινωνίας, χθες Τρίτη 7 Ιουλίου, εκτελέστηκαν κανονικά, όπως κάθε μέρα, τα δρομολόγια προς Λάμπη ενώ μέχρι το μεσημέρι δεν έγινε εφικτό να πραγματοποιηθούν τα δρομολόγια προς Άγιο Φωκά. Η αναστάτωση προκλήθηκε λόγω ολιγόωρης καθυστερημένης άφιξης στην Κω του βυτιοφόρου καυσίμων από την Κάλυμνο, εξαιτίας απαγόρευσης απόπλου του πλοίου που μετέφερε το βυτιοφόρο καυσίμων στην Κω, για λογαριασμό του προμηθευτή καυσίμων του δήμου, όπως αυτός έχει αναδειχθεί μέσα από τη σχετική διαγωνιστική διαδικασία. Όπως είναι γνωστό, μετά την κατάργηση της ΚΕΚΠΑΠΥΑΣ, δηλαδή της επιχείρησης του δήμου που διαχειρίζονταν την δημοτική αστική συγκοινωνία, ο εφοδιασμός των οχημάτων με καύσιμα, κατά το νόμο, γίνεται πλέον μόνο μέσω των δεξαμενών του δήμου.Για αυτό το λόγο δεν διεξήχθησαν χθες τα πρωϊνά δρομολόγια προς Άγιο Φωκά, πρόβλημα που αποκαταστάθηκε από το μεσημέρι.Γραφείο Τύπου

Βρέθηκα έπειτα από τόσα χρόνια,  για μια τυπική εξυπηρέτηση, στο παλιό το ιστορικό Εκπαιδευτήριο, στο σημερινό Ιπποκράτειο Λύκειο Κω. Η συγκίνηση με πήρε από το χέρι, για να με σεργιανίσει, σε στιγμές νοσταλγικές και σε ποικίλες αναμνήσεις. Το  Ιταλοκτίστο κτήριο, που έγινε μετά το σεισμό του1933, αλλά άντεξε  και  έναν ισοδύναμο σεισμό το 2017, ήταν εκεί.   Στερεό, αγέρωχο και υπερήφανο, αμετακίνητο στην θρυλική Χαντάκα, την οδό Ιπποκράτους, βρίσκεται εκεί, με την θετική  προσφορά του, σε εκατοντάδες παιδιά.   Ο σημερινός  Λυκειάρχης,  του άλλοτε ενιαίου, Γενικού Γυμνασίου Λυκείου, κ. Γιώργος Χαρτοφίλης, μου έδειξε τις αλλαγές και τις βελτιώσεις, που έγιναν τελευταία. Όπως πίνακες εξαιρετικοί επιφανών ζωγράφων, που κοσμούν τους λευκούς διαδρόμους και τα γραφεία των καθηγητών.  Επίσης σε γυάλινες βιτρίνες, βρίσκονται ξεχωριστά αντικείμενα, προδίδοντας την διαδρομή του ιστορικού Εκπαιδευτηρίου. Περπάτησα στα ίδια ασπρόμαυρα πλακάκια, αντίκρισα την ανθεκτική πέτρινη σκάλα και θυμήθηκα, τον επιστάτη τον αξέχαστο Μιχάλη Κονταξή, με τα νόστιμα σάντουιτς, από τα σιμιτάκια του Μελασιανού και τις πορτοκαλάδες και λεμονάδες, στα μπουκάλια του αείμνηστου Σταμάτη Γαλαθρή. Κάπου στους διαδρόμους διέκρινα την καθηγήτριά μου στα φιλολογικά, την  κ. Φρόσω Φουρτούνη μαζί με την Θεολόγο, την κ. Αικατερίνη Σόκιαλη. Ήρθε στην παρέα  και η κ. Θέμις Ολυμπίτου, που με ενεθάρρυνε να διδαχτώ και να διδάξω, την Αγγλική γλώσσα. Πιο πέρα η κ. Βαγγελίτσα Διακογιάννη, με άκουγε όπως  μου έλεγε η ίδια, να της λέω την Βυζαντινή Ιστορία, πάντα αυτοσχεδιάζοντας. Στη  γωνία με περίμεναν ο Σωμός με τον Τσαταλιό, για να με κόψουν για πολλοστή φορά στα Μαθηματικά και στη Γεωμετρία, αφού σε αυτά τα μαθήματα είχα μια μόνιμη  αντιπάθεια. Η Αφροδίτη  Ζερβάνου, με την  Ελένη  Θυμανάκη, με ενεθάρρυναν στη Νέα και στην Αρχαία Ελληνική Γραμματεία,  λέγοντας μου, πως είχα ‘τη χρυσή πένα’ στις Εκθέσεις. Γύρισα και είδα το πλατύσκαλο, που οδηγούσε στις τάξεις και εκεί φάνηκε  πόσο αμείλικτη είναι η μνήμη και αντιστέκεται στον ανελέητο χρόνο. Μου θύμισε το γερό χαστούκι, που έφαγα από τον Κώστα  Θαλασσινό, γιατί  παρά την απαγόρευσή του, τόλμησα και ανέβασα τον χάρτη του Άτλαντα στην τάξη, ώστε να βοηθηθούμε στο διαγώνισμα για το μάθημα της Γεωγραφίας.   Σε μια γωνιά της τάξης λες και κάθονταν, οι αξέχαστοι Θεολόγοι Χαλκίτης και Μείμαρης, πάντα αυστηροί, σαν τον γενικό Διευθυντή τον Μαμαλίγκα. Κάπου στο διάδρομο, διέκρινα τη φιγούρα του φιλολόγου μας  Νίκου Μεσημέρη και του άλλου φιλόλογου, του Μανώλη Κιαπόκα.  Η ματιά μου έπεσε στο προαύλιο, με την φαντασία μου να καλπάζει, δίπλα στην  αεικίνητη  Λουκία Παπαδοπούλου, να εκγυμνάζει το σώμα και την ψυχή μας.   Στην άκρη της αυλής,  πάντα ο βιοπαλαιστής   Αναστάσης   Χόνδρος, με το ξύλινο καροτσάκι του. Τότε προμήθευε τα παιδιά, με ξηρούς καρπούς, τσίχλες, καραμέλες και σοκολάτες, που έπαιρνε από το χονδρεμπόριο, του Χριστόδουλου Σταματάκη.  Τότε φορώντας τα κορίτσια τις μπλε ποδιές, που τις έφερναν οι αδελφοί Σούλη, είχαμε μεταξύ μας σεβασμό. Δεν υπήρχαν καθόλου επεισόδια, με ξυλοδαρμούς ή με ασεβή και βίαιη συμπεριφορά, των αγοριών προς τα κορίτσια. Μπορεί να διαφωνούσαμε κάποια στιγμή, αλλά την επομένη ήμασταν και πάλι  φίλοι. Σεβόμασταν τους καθηγητές και προσέχαμε την εμφάνισή μας, ώστε να είναι αξιοπρεπής, ως μαθητές ή ως μαθήτριες. Ήμασταν περίπου 80 μαθητές και μαθήτριες, αλλά  κάποια στιγμή μας χώρισαν.  Μας  πήγανε σε  κάποιες αίθουσες, δίπλα στην  σημερινή καφετέρια του Τάκη, με τους μοναδικούς λουκουμάδες και το ευωδιαστό  ρεβανί. Σε εκείνες τις πρώτες τάξεις, γνώρισα τα φιλολογικά μαθήματα, που μας παρέδιδε  η νεοδιόριστη  καθηγήτρια  Τασία Καίσερλη. Αναλογίζομαι όμορφες και δυσάρεστες στιγμές, που περάσαμε,  τις ωραίες, ξέγνοιαστες εκδρομές,  εκτός της πόλης μας, όπως  στην ακριτική Κέφαλο και στο παραλιακό Μαστιχάρι. Μα πιο πολύ με σκεπάζει η λύπη, γιατί στο απουσιολόγιο,  λείπουν σήμερα οι πιο καλοί συμμαθητές και συμμαθήτριες, που έπαψαν να είναι πια κοντά μας και  βρίσκονται στα Ουράνια. Ακόμη  και μέχρι σήμερα, οι τάξεις του παλιού ιστορικού κτηρίου, είναι γεμάτες και δίνουν ζωντάνια, στο πρώτο Εκπαιδευτήριο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, με τους σημερινούς ικανούς εκπαιδευτές του.    Από αυτό το ξεχωριστό Εκπαιδευτήριο, βγήκαν αρκετοί επιμελείς και άριστοι μαθητές, που διέπρεψαν στον τομέα των Γραμμάτων και της Επιστήμης και  θα εξακολουθήσουν να βγαίνουν από αυτό το φυτώριο, που κρατά ζωντανή την Ελληνική Παιδεία. Ξανθίππη Αγρέλλη

Το πρόσφατο περιστατικό με την ακινητοποίηση λεωφορείων της αστικήςσυγκοινωνίας λόγω έλλειψης πετρελαίου δεν αποτελεί απλώς ένα ακόμη διοικητικό λάθος. Είναι η εικόνα μιας δημοτικής αρχής που αδυνατεί να διαχειριστεί ακόμη και τις πιο βασικές της υποχρεώσεις.Σε μια περίοδο που η Κως φιλοξενεί χιλιάδες επισκέπτες και οι απαιτήσεις είναι αυξημένες, τέτοιες εικόνες εκθέτουν το νησί, ταλαιπωρούν τους πολίτες και πλήττουν την αξιοπιστία του Δήμου, και του τουρισμού μας .Το ερώτημα πλέον δεν είναι τι πήγε στραβά. Το ερώτημα είναι αν η σημερινή δημοτική ηγεσία μπορεί να ανταποκριθείστις ανάγκες του τόπου.Ο Δήμαρχος οφείλει να αναλογιστεί το πολιτικό βάρος των συνεχόμενων προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο Δήμος. Όταν τα αρνητικά γεγονότα διαδέχονται το ένα το άλλο και η εμπιστοσύνη των πολιτών κλονίζεται, η ευθύνη επιβάλλει γενναίες αποφάσεις.Ίσως η καλύτερη υπηρεσία που θα μπορούσε να προσφέρει πλέον στον τόπο είναι να ανοίξει ο ίδιος τις διαδικασίες διαδοχής στην παράταξή του, δίνοντας τη δυνατότητα σε ένα νέο πρόσωπο, με φρέσκες ιδέες, ανανεωμένη δυναμική και διάθεση για ουσιαστική δουλειά, να αναλάβει την ευθύνη της διοίκησης του Δήμου .Η πολιτική δεν είναι ζήτημα προσώπων αλλά ευθύνης απέναντι στους πολίτες. Και όταν μια διοίκηση δείχνει ότι δεν μπορεί πλέον να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της εποχής, η ανανέωση δεν αποτελεί ήττα·αποτελεί πράξη ευθύνης!!Η Κως αξίζει έναν Δήμο που λειτουργεί, σχεδιάζειμε όραμα και εμπνέει εμπιστοσύνη. Οι πολίτες αξίζουν πολύ περισσότερα από όσα βιώνουν σήμερα.ΑΣΦΕΝΔΙΟΥ – ΚΩΣ  08/07/26 ΓΙΩΡΓΑΛΛΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ /ΔΥΝΑΜΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ