ΤΟΠΙΚΑ

Ο Γιάννης Χατζηβελούδου και η Κατερίνα Χατζηβελούδου αποτελούν ένα ζωντανό παράδειγμα αγάπης και συντροφικότητας που άντεξε στον χρόνο. Έπειτα από 57 χρόνια γάμου και 59 χρόνια σχέσης, με αφορμή την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, μιλούν με ειλικρίνεια για τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν, τις αλλαγές που πέρασαν μαζί και τα μαθήματα που τους δίδαξε η ζωή ως ζευγάρι.Όπως εξηγούν, η μακροχρόνια σχέση δεν είναι αποτέλεσμα τύχης, αλλά καθημερινής προσπάθειας. Υπήρξαν στιγμές και περίοδοι που η καθημερινότητα δοκίμασε την υπομονή και των δύο. Ωστόσο, εκείνο που τους κράτησε ενωμένους ήταν η επιμονή να συζητούν, να συγχωρούν και να θυμούνται πάντα τον λόγο για τον οποίο επέλεξαν να πορευτούν μαζί. Στρέφοντας το βλέμμα τους στα νέα ζευγάρια, συμβουλεύουν να μην θεωρούν τίποτα δεδομένο. Η επικοινωνία, ο σεβασμός και ο κοινός χρόνος, όσο περιορισμένος κι αν είναι, αποτελούν τη βάση μιας δυνατής σχέσης.

Είμαστε ιδιαιτέρως χαρούμενοι και υπερήφανοι που μέσα από οργανωμένες και ουσιαστικές περιβαλλοντικές δράσεις  καταφέραμε να πετύχουμε ένα υψηλό στόχο!  Η οικολογική  φιλοσοφία του Νηπιαγωγείου μας στην καθημερινή εκπαιδευτική πρακτική ξεκίνησε δειλά πριν από  4 χρόνια. Τα δυο τελευταία χρόνια όμως , η συνέπεια και η ποιότητα αυτής της προσπάθειας οδήγησαν στην πολυπόθητη βράβευση!  Είμαστε πλέον σίγουροι ότι η περιβαλλοντική εκπαίδευση μπορεί να ξεκινά δυναμικά από την προσχολική ηλικία και να συμβάλλει  στη διαμόρφωση υπεύθυνων πολιτών!! Ένα βιώσιμο μέλλον δεν είναι μια θεωρία ή μια ευχή, είναι κάτι που χτίζεται μέρα με τη μέρα, πράξη με την πράξη ξεκινώντας από τα θεμέλια , από τα πιο μικρά μέλη της κοινωνίας μας.  Αυτό το βραβείο αποτελεί μια δέσμευση για όλη τη σχολική κοινότητα και μια νέα αρχή!!   

Τώρα που πλησιάζει το καλοκαίρι θα δούμε και πάλι, κροαζεροπλοια να μην μπορούν να πλευρισουν σε κάποιο μόλο για να αποβιβασουν τους επισκεπτες-εκδρομείς.Η εύκολη λύση είναι η μεταφορά των εκδρομέων με βαρκες όπου υφίστανται μια ταλαιπωρία άνευ προηγουμένου.Ο περιφεριαρχης και λοιποί ιθύνοντες, που επί χρονια βλέπουν την ασχήμια, περι άλλων τυρβαζουν. Προσβλεπουν μόνο και δείχνουν το μεγάλο ενδιαφέρον τους εκεί που υπάρχει μεγαλύτερος πληθυσμός για ευνόητους λόγους.Και οι πολίτες της Κω, που έχουν αποθηκευσει την δυναμική τους? Έχουν κι αυτοί ευθύνη για πολλά που συμβαίνουν στη Κω και αδρανούν επαναπαυμενοι στα ήδη εσπραχθεντα και φοβουμενοι τη σύγκρουση με τους υπεύθυνους για το χάλι του Νησιού.ΥΓ. Σε άλλο σημείωμα μας θα αναφερθούμε για τα καλά και τα άσχημα της Χωρας...του Ιπποκράτη