Η προσωρινή συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, που ανακοινώθηκε ανήμερα των 80ών γενεθλίων του Ντόναλντ Τραμπ, συνδέεται άμεσα από τους αναλυτές με τις επερχόμενες ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου. Παρά τις δημόσιες διαβεβαιώσεις του Αμερικανού Προέδρου ότι δεν επηρεάζεται από το πολιτικό ημερολόγιο, η βιασύνη του να παρουσιάσει ένα διπλωματικό αποτέλεσμα μαρτυρά την ανάγκη του να ανακόψει την πτώση της δημοτικότητάς του, καθώς ο τετράμηνος πόλεμος έχει πλήξει σοβαρά την αμερικανική οικονομία.
Με την κίνηση αυτή, ο Τραμπ επιλέγει ουσιαστικά να εισπράξει ένα άμεσο επικοινωνιακό όφελος, αφήνοντας όμως το δύσκολο κομμάτι της διαπραγμάτευσης για αργότερα.
Το «στενό» χρονικό περιθώριο των 60 ημερών
Αυτή η πολιτική πίεση και η σπουδή του Λευκού Οίκου να παρουσιάσει έναν άμεσο πολιτικό «θρίαμβο» εξηγούν το εξαιρετικά στενό χρονικό περιθώριο των 60 ημερών για την επίλυση του πυρηνικού προγράμματος, μεταθέτοντας τα πιο ακανθώδη ζητήματα στο μέλλον. Αυτή η εσπευσμένη κίνηση είχε ως αποτέλεσμα να μην έχει δημοσιοποιηθεί ακόμη το κείμενο, καθώς στην πραγματικότητα πολλές από τις κρίσιμες λεπτομέρειες παραμένουν άλυτες, αυξάνοντας τις υποψίες ότι η συμφωνία αποτελεί προς το παρόν ένα άδειο κέλυφος.
Ήδη καταγράφονται διαφωνίες μεταξύ των δύο πλευρών για το τι πραγματικά συμφωνήθηκε.
Στο εσωτερικό, τα γεράκια
Παράλληλα, αφήνοντας τις μεγάλες εκκρεμότητες για μετά, ο Τραμπ τζογάρει απέναντι σε σκληρές εσωτερικές και εξωτερικές πιέσεις που μπορούν ανά πάσα στιγμή να εκτροχιάσουν τη διαδικασία.
Στο εσωτερικό μέτωπο, το Κογκρέσο και «γεράκια» της παράταξής του, όπως ο Λίντσεϊ Γκράχαμ, ξεκαθαρίζουν ότι θα παρακολουθούν στενά τις συνομιλίες, με τον γερουσιαστή να δηλώνει: «Με ανησυχεί το γεγονός ότι η οπτική του Ιράν για τη συμφωνία φαίνεται να διαφέρει από όσα παρουσιάζει η αμερικανική διαπραγματευτική ομάδα».
Την ίδια στιγμή, ο πάστορας Τζον Χάγκι διαμήνυσε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι «ούτε μια δεκάρα δεν πρέπει να δοθεί σε αυτό το δολοφονικό καθεστώς», όσο συνεχίζει να κατασκευάζει πυραύλους και να υποστηρίζει τρομοκρατικές οργανώσεις.
Στο εξωτερικό, ο Νετανιάχου…
Στο εξωτερικό, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου αποτελεί τον μεγαλύτερο αστάθμητο παράγοντα κινδύνου. Ο Τραμπ εμφανίζεται έντονα απογοητευμένος από τον Ισραηλινό Πρωθυπουργό, απαιτώντας τον τερματισμό των επιθέσεων στον Λίβανο προκειμένου να μην καταρρεύσει η εύθραυστη συμφωνία πριν από την τελική υπογραφή της 19ης Ιουνίου.
… και η δυσπιστία του Ιράν
Από την πλευρά του, το Ιράν προσεγγίζει τη διαδικασία με βαθιά καχυποψία. Όπως δήλωσε ο Ιρανός υφυπουργός Εξωτερικών, Καζέμ Γκαριμπαμπάντι, «αντιμετωπίζουμε εχθρούς που δεν θα χάσουν καμία ευκαιρία να πλήξουν την Ισλαμική Δημοκρατία», ξεκαθαρίζοντας ότι η χώρα του θα παραμείνει σε ετοιμότητα απέναντι σε οποιαδήποτε συνωμοσία, ακόμη κι αν οι συνομιλίες καταλήξουν σε οριστική συμφωνία.
«Το Ισραήλ θα επιχειρήσει να εκτροχιάσει την διαδικασία»
Αυτή η εκτίμηση επιβεβαιώνεται και από τον Μπρετ Έρικσον, διευθύνοντα σύμβουλο της Obsidian Risk Advisors, ο οποίος επεσήμανε ότι «το Ιράν αντιλαμβάνεται ότι το Ισραήλ θα επιχειρήσει να εκτροχιάσει τη διαδικασία», προσθέτοντας ότι ο Τραμπ θα πρέπει είτε να συγκρατήσει τον Νετανιάχου είτε να κάνει νέες, αυξημένες παραχωρήσεις για να δώσει κίνητρα αυτοσυγκράτησης στην Τεχεράνη.
Εύθραυστη η κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ
Μέσα σε αυτό το εκρηκτικό κλίμα, οι τεχνικοί μηχανισμοί για την επαναλειτουργία της διόδου των Στενών του Ορμούζ, παραμένουν στον αέρα, επιβεβαιώνοντας ότι η παράταση της αβεβαιότητας ήταν το τίμημα της πολιτικής σπουδής του Λευκού Οίκου.
Όπως χαρακτηριστικά κατέληξε ο Νέιτ Σουάνσον, ανώτερος συνεργάτης στο Ατλαντικό Συμβούλιο, «ναι, θα δούμε αύξηση της διέλευσης των πλοίων, αλλά η υφιστάμενη κατάσταση παραμένει εύθραυστη».
Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και η εκτίμηση του Μάικλ Ο’Χάνλον, διευθυντή έρευνας εξωτερικής πολιτικής στο Ινστιτούτο Μπρούκινγκς, ο οποίος τόνισε ότι «μια προσωρινή συμφωνία για το άνοιγμα των Στενών ήταν εφικτή», συμπληρώνοντας ωστόσο ότι η επίτευξη μιας συνολικής λύσης φαντάζει αδύνατη στην παρούσα φάση.
Naftemporiki.gr
