Η υπόθεση στην Κω έχει βάρος που ξεπερνά το ίδιο το επεισόδιο βίας. Δεν πρόκειται μόνο για έναν ξυλοδαρμό. Είναι η εικόνα μιας ενέδρας που, σύμφωνα με τα καταγεγραμμένα στοιχεία, στήθηκε με εργαλείο την ψηφιακή επικοινωνία και κατέληξε σε επίθεση από ομάδα ατόμων με καλυμμένα χαρακτηριστικά.
Στο επίκεντρο βρίσκεται το φαινόμενο των αυτόκλητων τιμωρών, η λογική της αυτοδικίας που εμφανίζεται ως δήθεν κοινωνική κάθαρση και τελικά μετατρέπεται σε κίνδυνο για όλους, θύματα, κοινωνία, θεσμούς, αλλά και για την ίδια την αλήθεια των περιστατικών.
Η Αστυνομία ερευνά την υπόθεση ως οργανωμένη ενέδρα, αναζητά τους δράστες και τα κίνητρα, ενώ το συμβάν έχει ήδη προκαλέσει αναστάτωση στο νησί, ακριβώς επειδή συνδέεται με μια πρακτική που επαναλαμβάνεται αλλού, ψεύτικα προφίλ, ραντεβού παγίδες, ομάδες που εμφανίζονται στη θέση του προσώπου που αναμένει το θύμα και επιβάλλουν τιμωρία με γροθιές.
Το ψηφιακό δόλωμα και η συνομιλία
Το θύμα για χρονικό διάστημα περίπου ενός μηνός συνομιλούσε μέσω του messenger με άτομο που εμφανιζόταν ως γυναικείο προφίλ σε κοινωνικό δίκτυο. Κατά δήλωση του παθόντος, το προφίλ αυτό ανέφερε ηλικία περίπου 18 έως 20.
Στις 24/01/2026, μετά από συνομιλία του παθόντος με το συγκεκριμένο προφίλ, συμφωνήθηκε να συναντηθούν στην περιοχή του Μαστιχαρίου. Λίγες ώρες μετά, περί ώρα 00:05 της 25/01/2026, όταν ο άνδρας έφτασε στο προσυμφωνημένο σημείο, δεν τον περίμενε το πρόσωπο του προφίλ.
Αντί αυτού, εμφανίστηκαν 6 άτομα. Σύμφωνα με την ίδια περιγραφή, είχαν καλυμμένα τα χαρακτηριστικά τους με κουκούλες. Το στοιχείο της κουκούλας δεν λειτουργεί απλώς ως λεπτομέρεια. Δείχνει πρόθεση απόκρυψης, άρα και επίγνωση ότι η πράξη δεν αποτελεί κάποια θεμιτή παρέμβαση, αλλά παράνομη επιβολή βίας.
Η καταγγελλόμενη επίθεση περιγράφεται ως άμεση και στοχευμένη. Τα 6 άτομα, επιτέθηκαν στον 50χρονο με κλωτσιές και γροθιές στο πρόσωπο και στο κεφάλι.
Η καθυστέρηση στη μετάβαση στο νοσοκομείο και η ιατροδικαστική παραγγελία
Ο παθών δεν μετέβη άμεσα στο Γενικό Νοσοκομείο και Κέντρο Υγείας Κω, αλλά μετέβη στις 20:00 της 25/01/2026. Η καθυστέρηση αυτή μπορεί να συνδέεται με σοκ, φόβο, αμηχανία, ακόμη και με τον χρόνο που χρειάζεται ένα θύμα για να αποφασίσει να μιλήσει.
Το βάρος της έρευνας δεν είναι μόνο να βρεθούν πρόσωπα. Είναι να αποδειχθεί η διαδρομή, ποιος έστησε το προφίλ, ποιος χειρίστηκε τη συνομιλία, ποιος όρισε το σημείο συνάντησης, ποιος συμμετείχε στην επίθεση. Σε τέτοιες υποθέσεις, το ψηφιακό σκέλος είναι συχνά ο χάρτης που οδηγεί στην ομάδα, ενώ το φυσικό σκέλος είναι εκείνο που αφήνει μάρτυρες, διαδρομές, πιθανές καταγραφές.
Οι ανάλογες υποθέσεις στην υπόλοιπη χώρα και το μοτίβο των επιθέσεων
Σε άλλα σημεία της χώρας, και ειδικά στη Θεσσαλονίκη, έχουν καταγραφεί επιθέσεις με παρόμοια χαρακτηριστικά, οι οποίες περιγράφονται ως δράσεις ομάδων που αυτοαποκαλούνται «τιμωροί παιδόφιλων». Από τα στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί δημόσια, προκύπτει ότι σε τουλάχιστον 3 περιπτώσεις το σκηνικό ακολουθεί κοινή γραμμή, διαδικτυακή προσέγγιση μέσω κοινωνικών δικτύων, κλείσιμο ραντεβού σε συγκεκριμένο σημείο και στη συνέχεια εμφάνιση ομάδας νεαρών που επιτίθεται, συνοδεύοντας τα χτυπήματα με χαρακτηρισμούς και απειλές.
Σε μία από τις περιπτώσεις, στη Θεσσαλονίκη, θύμα ήταν Έλληνας 48χρονος, για τον οποίο αρχικά υπήρξαν σκέψεις ότι το κίνητρο της επίθεσης σχετίζεται με ληστεία. Ωστόσο, από την εξέλιξη των πληροφοριών, αποτυπώθηκε ως πιθανό κίνητρο ένα οργανωμένο σχέδιο τιμωρίας, επειδή, όπως φέρεται να εκτίμησαν οι δράστες, είχε κλείσει ραντεβού με ανήλικη. Ο ίδιος φέρεται να είπε ότι είχε προηγηθεί συνομιλία στα social media με άτομο που του συστήθηκε ως 17χρονη και ότι το ραντεβού δόθηκε σε χώρο πρασίνου, όπου στη συνέχεια εμφανίστηκαν αρχικά 2 κοπέλες που έμοιαζαν περίπου 19 ετών και αμέσως μετά ομάδα 10 έως 15 ατόμων, κυρίως νεαρών, που άρχισε να τον ξυλοκοπεί, μέχρι να τον εγκαταλείψει τραυματισμένο.
Στην ίδια υπόθεση, περιγράφεται ότι οι δράστες του έσκισαν τα ρούχα και τον απείλησαν ότι θα επιστρέψουν, ενώ ο 48χρονος, μιλώντας δημόσια, φέρεται να υποστήριξε ότι είναι τραυματισμένος με κατάγματα στα πλευρά, αδυνατεί να αναπνεύσει άνετα και ότι κυκλοφορούν σε βάρος του ισχυρισμοί που, όπως λέει, δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Παράλληλα, από το περιβάλλον του, ζητήθηκε να χυθεί άπλετο φως, με έμφαση στο ό,τι η υπόθεση βρίσκεται στα χέρια της Αστυνομίας.
Ανάλογη περιγραφή υπάρχει και για άλλη περίπτωση με θύμα Έλληνα 23χρονο, όπου αναφέρεται ότι είχε κανονιστεί ραντεβού μέσω Facebook με κοπέλα και στο σημείο τον περίμενε μεγάλη ομάδα, περίπου 20 άτομα, τα οποία άρχισαν να τον χτυπούν. Στην περιγραφή που έχει μεταφερθεί, γίνεται λόγος για εξευτελισμό, αφαίρεση ρούχων και αρπαγή προσωπικών αντικειμένων, με το θύμα να βρίσκεται σε κατάσταση αδυναμίας να αντιδράσει και να ζητήσει βοήθεια με καθυστέρηση.
Τρίτη περίπτωση που παρουσιάζεται ως επίθεση καρμπόν αφορά Έλληνα 27χρονο, στα μέσα Νοεμβρίου, στην περιοχή της Πολίχνης. Σε αυτή την εκδοχή, το θύμα υποστήριξε ότι μιλούσε με κορίτσι μέσω social, το οποίο του είπε ότι είναι 14 ετών και ότι του έστειλε και βίντεο. Αναφέρεται ότι συναντήθηκαν σε άλσος, έκατσαν αρχικά σε παγκάκι και στη συνέχεια, χωρίς το θύμα να αντιληφθεί εγκαίρως τι έρχεται, δέχτηκε επίθεση από 20 έως 25 άτομα. Το θύμα φέρεται να περιγράφει ότι του έσπασαν το κινητό και ότι όσο τον χτυπούσαν φώναζαν πως είναι παιδεραστής, ενώ υποστήριξε πως οι δράστες ήταν νεαροί, κάποιοι ίσως ανήλικοι, και ότι αν και φορούσαν κουκούλες, μπορούσε να καταλάβει πως πρόκειται για παιδιά.
Η υπόθεση της Κω, με τα στοιχεία που έχουν καταγραφεί, εντάσσεται έτσι σε μια μεγαλύτερη ανησυχία. Όχι μόνο για το τι συνέβη στο συγκεκριμένο ραντεβού, αλλά για το πώς μια πρακτική που ξεκινά από ψεύτικες ταυτότητες στο διαδίκτυο μπορεί να γεννήσει πραγματικούς ξυλοδαρμούς στον δρόμο, με ανθρώπους να στοχοποιούνται, να χτυπιούνται και να κρίνονται από ομάδες που λειτουργούν έξω από κάθε θεσμικό πλαίσιο.
Γιατί η υπόθεση φωτίζει το επικίνδυνο πρόσωπο των αυτόκλητων τιμωρών
Η κοινωνική φόρτιση γύρω από την προστασία ανηλίκων είναι πραγματική και εύλογη. Όμως ακριβώς πάνω σε αυτή τη φόρτιση πατά το φαινόμενο των αυτόκλητων τιμωρών. Μια ομάδα μπορεί να κατασκευάσει αφήγημα, να εμφανίσει τον εαυτό της ως υπερασπιστή, να ονομάσει τον στόχο ένοχο πριν υπάρξει οποιαδήποτε απόδειξη και να μετατρέψει την κατηγορία σε άδεια για ξυλοδαρμό. Αυτό δεν είναι προστασία. Είναι αυτοδικία. Και η αυτοδικία, αντί να θωρακίζει την κοινωνία, την εκθέτει.
Γιατί το επόμενο θύμα μπορεί να είναι οποιοσδήποτε. Κάποιος που παρασύρθηκε από ψεύτικο προφίλ. Κάποιος που στοχοποιήθηκε από προσωπική εμπάθεια. Κάποιος που βρέθηκε στο λάθος σημείο. Η βία με κουκούλες δεν αναζητά αλήθεια. Επιβάλλει φόβο.
Πηγή:www.dimokratiki.gr
