Αντιδράσεις στον τουριστικό κλάδο έχει προκαλέσει το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό, που τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση έως τις 25 Ιουνίου και εισάγει περιορισμούς στην ανάπτυξη νέων τουριστικών καταλυμάτων. Μεταξύ των βασικών προβλέψεων περιλαμβάνεται ανώτατο όριο έως 100 κλίνες για νέες μονάδες σε κορεσμένους προορισμούς, με τους φορείς της αγοράς και την Τοπική Αυτοδιοίκηση να προειδοποιούν για επενδυτικές στρεβλώσεις και αναπτυξιακούς περιορισμούς.
Τι προβλέπει το νέο χωροταξικό
Η βασική κατηγοριοποίηση γίνεται με βάση την ένταση του τουριστικού φαινομένου, λαμβάνοντας κυρίως υπόψη τον αριθμό των τουριστικών κλινών σε σχέση με την έκταση και τον μόνιμο πληθυσμό κάθε Δημοτικής Ενότητας.
Με βάση αυτά τα στοιχεία, οι περιοχές διακρίνονται σε πέντε κατηγορίες:
(Α) Περιοχές Ελεγχόμενης Ανάπτυξης,
(Β) Αναπτυγμένες περιοχές,
(Γ) Αναπτυσσόμενες περιοχές,
(Δ) Περιοχές Πρώιμης Ανάπτυξης και
(Ε) Περιοχές Ενίσχυσης Ειδικής Ανάπτυξης.
Στις Περιοχές Ελεγχόμενης Ανάπτυξης (Α), δηλαδή σε περιοχές με πολύ υψηλή τουριστική ανάπτυξη, όπως η Μύκονος, η Σαντορίνη, η Σκιάθος, ο Λαγανάς, η Ερμούπολη, η Χερσόνησος Ηρακλείου, για νέα ξενοδοχεία σε εκτός σχεδίου περιοχές απαιτούνται τουλάχιστον 16 στρέμματα. Στα νησιά της κατηγορίας αυτής προβλέπεται ανώτατο όριο έως 100 κλίνες για νέα τουριστικά καταλύματα.
Στις Αναπτυγμένες περιοχές (Β) διατηρείται η έμφαση στην ποιοτική αναβάθμιση, αλλά με ηπιότερους περιορισμούς. Το ελάχιστο γήπεδο για νέα ξενοδοχεία εκτός σχεδίου αυξάνεται στα 12 στρέμματα, ενώ στα νησιά της κατηγορίας αυτής επιτρέπονται μονάδες έως 350 κλίνες. Παράλληλα, ενισχύονται οι ειδικές μορφές τουρισμού και η ανάπτυξη σύγχρονων τουριστικών υποδομών.
Στις Αναπτυσσόμενες περιοχές (Γ) προβλέπεται μεγαλύτερη δυνατότητα ανάπτυξης νέων τουριστικών δραστηριοτήτων και καταλυμάτων, με στόχο τη σταδιακή ενίσχυση του τουριστικού προϊόντος. Στις Περιοχές Πρώιμης Ανάπτυξης (Δ) δίνεται έμφαση στην ήπια ανάπτυξη νέων προορισμών και στην αξιοποίηση των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών κάθε περιοχής, ενώ οι Περιοχές Ενίσχυσης Ειδικής Ανάπτυξης (Ε) αφορούν κυρίως ειδικές μορφές τουρισμού, όπως ορεινός, ιαματικός, θαλάσσιος ή καταδυτικός τουρισμός.
Η Ομάδα Ι αφορά τα μεγάλα νησιά άνω των 250 τ.χλμ., όπου προβλέπεται δυνατότητα μεγαλύτερης τουριστικής ανάπτυξης, αλλά και αυξημένες απαιτήσεις τεκμηρίωσης φέρουσας ικανότητας μέσω ειδικών μελετών. Για τα μικρότερα νησιά των Ομάδων ΙΙ και ΙΙΙ εφαρμόζονται πιο αυστηρές κατευθύνσεις προστασίας του τοπίου και περιορισμοί στη δόμηση και στη δυναμικότητα νέων μονάδων.
Ως προς τις κλίνες, στις πιο επιβαρυμένες ή ευαίσθητες νησιωτικές περιοχές προβλέπεται ανώτατο όριο νέων τουριστικών καταλυμάτων έως 100 κλίνες, ενώ σε μεγαλύτερα και λιγότερο επιβαρυμένα νησιά μπορούν να επιτρέπονται μονάδες έως 350 κλίνες, ανάλογα με την κατηγορία της περιοχής και τα χαρακτηριστικά κάθε νησιού.
Το Περιφερειακό Συμβούλιο – Η έπαρχος Κω, Ντίνα Σβύνου
Το θέμα ήρθε προς συζήτηση στην πρόσφατη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Νοτίου Αιγαίου, όπου τοποθετήθηκαν εκπρόσωποι του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου Ελλάδας, της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ξενοδόχων, των δύο επιμελητηρίων Κυκλάδων και Δωδεκανήσου, του Εμπορικού Συλλόγου Ρόδου ενώ, ξεκάθαρη ήταν η τοποθέτηση τόσο του περιφερειάρχη κ. Γιώργου Χατζημάρκου, όσο και των επάρχων.
Κληθείσα από την ‘δ’ να σχολιάσει το νέο χωροταξικό στον τουρισμό, η έπαρχος Κω, κα Κωνσταντίνα Σβύνου, η οποία με τις ιδιότητες του μέλους των δ.σ. της ΠΟΞ και του ΞΕΕ και της αντιπροέδρου της Ένωσης Ξενοδόχων Κω, έκανε λόγο για πλήρη απουσία ενημέρωσης και διαβούλευσης, υπογραμμίζοντας ότι οι ίδιοι οι φορείς του τουρισμού αγνοούν το περιεχόμενο των οποιονδήποτε ανακοινώσεων.
«Είμαστε σε μια κατάσταση όπου προσπαθούμε να βρούμε τους καλοκαιρινούς ρυθμούς μας, για την λειτουργία των επιχειρήσεων και γενικότερα για το τουριστικό μας προϊόν, αλλά και με τις αλλαγές, τις οποίες έχουμε μπροστά μας. Οι αλλαγές οι οποίες μας ανακοινώνονται χωρίς να έχουν προηγηθεί οι σχετικές διαβουλεύσεις. Το νέο χωροταξικό, μας απασχολεί όλους όπως και το κοινωνικό σύνολο. Όλη την κοινωνία -και τους επιχειρηματίες, και τους κατοίκους και την τοπική αυτοδιοίκηση. Το χωροταξικό για τον τουρισμό, δεν είναι απλά κάτι που θα βγει να ανακοινωθεί. Είναι αυτό που καθορίζει το μέλλον του τουρισμού, το μέλλον των επενδύσεων και γενικότερα την αξία της περιουσίας των κατοίκων των νησιών, αλλά και όλης της χώρας. Και λέω των νησιών περισσότερο, διότι πέραν του ότι εμείς δραστηριοποιούμαστε εδώ, το μεγαλύτερο μέρος του χωροταξικού αναφέρεται στα νησιά.
Ας μην ξεχνάμε ότι το πρώτο όριο που βγήκε ήταν για νησιά κάτω από 300 τετραγωνικά χιλιόμετρα και για νησιά πάνω από 300 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Εκεί εμείς, έκπληκτοι (στην Κω), με 290 τετραγωνικά χιλιόμετρα, βρεθήκαμε κατευθείαν στην κατηγορία 2, δηλαδή σε μία αντιμετώπιση όπως είναι οι λιγότερο ανεπτυγμένοι προορισμοί, όπως η Τήλος, όπως η Νήσυρος κ.λπ. -δηλαδή νησιά, τα οποία έχουν άλλου τύπου ανάπτυξη.
Οπότε, ήδη βιώσαμε ένα χαρακτηριστικό το οποίο ήταν εκτός λογικής. Γι’ αυτό και παλέψαμε για το όριο, το οποίο αντιλήφθηκαν κι αυτοί που προφανώς έγραψαν, συγκρότησαν όλη αυτή τη σκέψη, ότι ήταν πέρα για πέρα λάθος και το όριο από 300 χιλιόμετρα μειώθηκε στα 250. Από εκεί και πέρα όμως, υπάρχουν κι άλλες παράμετροι οι οποίες χρήζουν διορθώσεων.
Γιατί η γενική μας πεποίθηση είναι ότι χρειαζόμαστε το ειδικό χωροταξικό του τουρισμού. Τόσα χρόνια, όλα τα τελευταία χρόνια, (η ανάπτυξη έχει γίνει χωρίς σχεδιασμό. Γι’ αυτό φυσικά υπάρχουν διάφορες στρεβλώσεις, αλλά και αρκετά θέματα τα οποία ξέφυγαν από κάθε έλεγχο.
Και πώς να υπάρχει έλεγχος όταν γίνεται μία ανάπτυξη χωρίς να υπάρχει σχεδιασμός. Άρα, έστω και αργά, χρειαζόμαστε το χωροταξικό για να ξέρουμε πώς θα προχωρήσουμε. Όμως, χρειαζόμαστε ένα χωροταξικό το οποίο θα είναι προσαρμοσμένο στον κάθε τόπο, προσαρμοσμένο στις ανάγκες οι οποίες δεν μετριώνται μόνο με κλίνες ανά στρέμμα. Μετριώνται με πολλές παραμέτρους.
Εδώ, λοιπόν, έχουμε να κάνουμε με ένα χωροταξικό το οποίο χρησιμοποιεί μία μόνο παράμετρο που λέγεται ‘κλίνες’ -και μάλιστα μόνο στις ξενοδοχειακές. Εάν προσμετρούνταν και οι κλίνες βραχυχρόνιας μίσθωσης, τι θα γινόταν; Όλη η Ελλάδα θα ήταν κόκκινη και δεν θα μπορούσε να αναπτυχθεί τίποτα, πουθενά -δεδομένου ότι οι κλίνες βραχυχρόνιας μίσθωσης, έχουν φτάσει και έχουν ξεπεράσει τις ξενοδοχειακές κλίνες.
Γι’ αυτό το τονίζω, είναι πέρα για πέρα λανθασμένος (4:19) ο τρόπος που έχει υπολογιστεί η φέρουσα ικανότητα των προορισμών. Οπότε, όταν αυτή η ίδια η βάση αμφισβητείται, τότε καταλαβαίνετε ότι και όλο το σχέδιο είναι λάθος…».
Η κα Σβύνου είπε ακόμη ότι τελικά, μετά από τις συνεχείς αντιδράσεις, ορίστηκε να γίνει διαβούλευση ενώ, είχαν προηγηθεί αποφάσεις που παρουσιάστηκαν σαν τετελεσμένες.
«Όλα έγιναν με προχειρότητα η οποία μπορεί να λειτουργήσει καταστροφικά για την ανάπτυξη των τόπων μας. Όμως, επίσης, μετά από τις πιέσεις ορίστηκε ένα περιθώριο διαβούλευσης. Εμείς, έχουμε καταθέσει τις προτάσεις μας, που είναι σε μία κοινή συνισταμένη. Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι δεν μπορούν οι προορισμοί να λαμβάνονται υπόψη με οριζόντιες αποφάσεις.
Οριζόντιες αποφάσεις δεν μπορούν να εφαρμοστούν γιατί είναι διαφορετική μία περιοχή στο νησί της Κω π.χ. και διαφορετική μία περιοχή στη Δράμα. Επιπλέον, δεν είναι τα ίδια δεδομένα στα νησιά.
Γι’ αυτό ζητάμε να μην υπάρχει αυτή η οριζόντια αντιμετώπιση σε όλους τους προορισμούς. Αυτό συνεπάγεται ότι δεν μπορούμε να βάζουμε οριζόντια όρια δυναμικότητας σε καταλύματα που πρόκειται να χτιστούν. Είναι λάθος. Τα όρια θα πρέπει πια να έρχεται το τοπικό χωροταξικό και να τα κρίνει.
Η τοπική αυτοδιοίκηση, στις περιοχές όπου δεν θα ολοκληρωθεί το τοπικό χωροταξικό θα πρέπει να μπορεί να το κάνει με δυναμικό τρόπο μελέτη φέρουσας ικανότητας η οποία θα ανανεώνεται -γιατί κάθε τρία με τέσσερα χρόνια αλλάζουν τα δεδομένα. Άρα, λοιπόν, η τοπική αυτοδιοίκηση θα οφείλει να έχει την ευθύνη να μετράει τις παραμέτρους. Αλλά οι παράμετροι μιας μελέτης φέρουσας ικανότητας δεν είναι μόνο οι κλίνες, είναι πολλές περισσότερες.
Θέλω να πιστεύω ότι ζούμε σε μία χώρα η οποία δεν τιμωρεί την επιτυχία, δεν τιμωρεί την ανάπτυξη κι έχει τον τρόπο έτσι ώστε να μπορέσει να κρατήσει την ισορροπία και να βάλει κανόνες που θα έχουμε την ισορροπία μεταξύ περιβάλλοντος και ανάπτυξης. Δεν είναι το ένα αντίθετα με το άλλο. Δεν λειτουργεί το ένα αντίθετα με το άλλο.
Πλέον οι επιχειρήσεις λειτουργούν με συγκεκριμένες προδιαγραφές και είναι επιβεβλημένο να λειτουργούν, γιατί υπόκεινται σε κάποιους περιβαλλοντικούς κανόνες, σε μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Και ξέρετε κάτι, δεν μπορεί να σταθεί μια τουριστική επιχείρηση στην αγορά, εάν δεν ακολουθεί κάποιους κανόνες.
Άρα, λοιπόν, δεν μπορώ να διανοηθώ ότι λειτουργώ και επιχειρώ σε μια κατάσταση δημοκρατίας όπου δεν λαμβάνονται υπόψη οι κοινές συνισταμένες που θέτουν όχι μόνο οι φορείς αλλά και σημαντικοί παράγοντες της τοπικής αυτοδιοίκησης. Γι’ αυτό θέλω να πιστεύω ότι κάποια πράγματα θα αναπροσαρμοστούν…» κατέληξε χαρακτηριστικά.
Πηγή:www.dimokratiki.gr
