Λίγο πριν από την έναρξη του 9ου περιφερειακού συνεδρίου της ΠΟΞ στην πόλη της Καβάλας ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ξενοδόχων κ . Γιάννης Χατζής τόνισε ότι οι θετικές ή οι αρνητικές συνέπειες από την κρίση στη Μέση Ανατολή δεν μπορούν να σταθμιστούν ακόμη.
Χαρακτηριστικά ανέφερε ότι τις πρώτες δύο με τρεις μέρες του πολέμου είχε καταγραφεί αύξηση των κρατήσεων, ωστόσο εν συνέχεια υπήρξε ένα σχετικό «πάγωμα», γεγονός που δημιουργεί ένα σκηνικό ασάφειας για την εξέλιξη των πραγμάτων.
Στην ομιλία του , δε, ο Γιάννης Χατζής τόνισε ότι «βιώνουμε ξανά μία ακόμη διεθνή κρίση. Τις τελευταίες μέρες όλοι διαπιστώνουμε ένα πάγωμα στις κρατήσεις, που εύλογα προκαλεί ανησυχία. Παρόλα αυτά, πρέπει να κρατάμε τη θετική ατζέντα ψηλά και να παραμένουμε αισιόδοξοι.
Όχι από αφέλεια, αλλά γιατί η Ελλάδα έχει επιδείξει στο παρελθόν εξαιρετική ανθεκτικότητα σε κρίσεις, ανθεκτικότητα που περνά και μέσα από την παραγωγική συνεργασία ιδιωτικού και δημόσιου τομέα. Ακριβώς όμως επειδή πρέπει να είμαστε αισιόδοξοι, οφείλουμε να είμαστε και ρεαλιστές» σημείωσε και προσέθεσε:
Η ομιλία του αναλυτκά :
Κυρίες και κύριοι —– αγαπητοί συνάδελφοι —– φίλες και φίλοι —– Καλώς ορίσατε στην Καβάλα —–
Στο 9ο Περιφερειακό Συνέδριο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ξενοδόχων.
Από την πρώτη στιγμή, αυτή η διοίκηση έθεσε μια σαφή προτεραιότητα: η Ομοσπονδία να είναι αποκεντρωμένη στην πράξη, παρούσα στην περιφέρεια, εκεί όπου παράγεται το μεγαλύτερο μέρος της τουριστικής δραστηριότητας. Η προσθήκη της Ανατολικής Μακεδονίας και της Θράκης στην λίστα των περιφερειών που επισκεφθήκαμε μας φέρνει πολύ κοντά στον στόχο που θέσαμε στην αρχή της θητείας μας. Επιτρέψτε μου να χρησιμοποιήσω αυτό το βήμα να ευχαριστήσω το διοικητικό συμβούλιο της ΠΟΞ για την συλλογική προσπάθεια που καταβάλλεται για να είναι η ΠΟΞ τόσο ζωντανή. Επίσης, επιτρέψτε μου να αναγνωρίσω την προσπάθεια του Πρόεδρου και του ΔΣ της ένωσης Ξενοδόχων Καβάλας για την οργάνωση του συγκεκριμένου εξαιρετικού συνεδρίου.
Τα περιφερειακά μας συνέδρια δεν λειτούργησαν μόνο ως χώροι διαλόγου. Λειτούργησαν ως γέφυρες. Δημιούργησαν μια νέα εγγύτητα μέσα στον κλάδο. Έφεραν πιο κοντά ξενοδόχους από τη νησιωτική και από την ηπειρωτική Ελλάδα, από μεγάλες και μικρότερες ενώσεις ξενοδόχων. Και αυτό δεν προέκυψε τυχαία. Ήταν μια επιλογή στην οποία επενδύσαμε χρόνο, γιατί πιστεύουμε ότι η ενότητα του κλάδου δεν χτίζεται μόνο με παρεμβάσεις, αλλά με φυσική παρουσία, επαφή και ουσιαστική γνωριμία.
Αυτή η σύνδεση έχει πραγματική αξία. Οι μεγάλοι προορισμοί μπορούν να ξαναδούν μέσα από τους μικρότερους την αυθεντικότητα και την ουσία της φιλοξενίας. Και οι μικρότεροι μπορούν να αντλήσουν εμπειρία σε θέματα οργάνωσης, στρατηγικής και σύγχρονων μοντέλων ανάπτυξης. Γιατί η ΠΟΞ δεν είναι απλώς ο εκπρόσωπος των επιχειρηματιών του κλάδου. Είναι ένα ζωντανό δίκτυο ξενοδόχων από κάθε γωνιά της χώρας. Είναι μια πλατφόρμα που μας φέρνει πιο κοντά, που ενώνει εμπειρίες, ανάγκες και προοπτικές, και που μετατρέπει τη γεωγραφική διασπορά του ελληνικού τουρισμού στην κοινή μας δύναμη. Και όσο η ΠΟΞ συνεχίζει να διατηρεί τον περιφερειακό ρόλο που οφείλει να έχει, το δίκτυο αυτό θα ισχυροποιείται.
Κυρίες και κύριοι,
Βιώνουμε ξανά μία ακόμη διεθνή κρίση. Τις τελευταίες μέρες όλοι διαπιστώνουμε ένα πάγωμα στις κρατήσεις, που εύλογα προκαλεί ανησυχία. Παρόλα αυτά, πρέπει να κρατάμε τη θετική ατζέντα ψηλά και να παραμένουμε αισιόδοξοι. Όχι από αφέλεια, αλλά γιατί η Ελλάδα έχει επιδείξει στο παρελθόν εξαιρετική ανθεκτικότητα σε κρίσεις, ανθεκτικότητα που περνά και μέσα από την παραγωγική συνεργασία ιδιωτικού και δημόσιου τομέα. Ακριβώς όμως επειδή πρέπει να
είμαστε αισιόδοξοι, οφείλουμε να είμαστε και ρεαλιστές. Σε περιόδους διεθνούς αβεβαιότητας, το χειρότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να εγκλωβιστούμε στη φασαρία γεγονότων που δεν περνούν από το χέρι μας.
Οφείλουμε να κρατήσουμε καθαρό το βλέμμα μας, να μείνουμε συγκεντρωμένοι και να δουλέψουμε πάνω σε αυτά που μπορούμε να επηρεάσουμε. Και το βασικότερο από αυτά είναι η διαφύλαξη της ανταγωνιστικότητας των ξενοδοχείων μας.
Και όταν μιλάμε για ανταγωνιστικότητα, οφείλουμε να μιλάμε χωρίς περιστροφές. Γιατί στην Ελλάδα έχουμε την μεγαλύτερη επιβάρυνση στην τιμή σε όλη την μεσόγειο. Έχουμε ΦΠΑ διαμονής 13%, όταν σε κάποιες ανταγωνίστριες χώρες, όπως η Πορτογαλία, οι αντίστοιχοι συντελεστές φτάνουν 6%. Έχουμε τέλος διαμονής που σε πολλές περιπτώσεις φτάνει και τα 15 ευρώ, όταν σε άλλες τουριστικές αγορές, όπως η Κροατία, το αντίστοιχο βάρος μπορεί περιορίζεται στα 2,5 ευρώ. Έχουμε ένα τέλος παρεπιδημούντων 0,75% επί του τζίρου, μια επιβάρυνση που δεν συναντά κανείς σε ανταγωνίστριες χώρες. Και όλα αυτά συμβαίνουν σε μια περίοδο κατά την οποία οι επιχειρήσεις απορροφούν ταυτόχρονα έντονες αυξήσεις στα λειτουργικά κόστη και στις απαιτήσεις κανονιστικής συμμόρφωσης.
Και το πρόβλημα δεν είναι μόνο το ύψος αυτών των επιβαρύνσεων. Είναι ότι δεν επιστρέφουν με την ένταση που απαιτείται στους προορισμούς είτε μέσα από δημόσιες επενδύσεις ή βελτίωση των δημοτικών υπηρεσιών, είμε με πιο οργανωμένη διαχείριση του προορισμών για την συνολική καλύτερη εμπειρία του επισκέπτη. Και όσο δεν βελτιώνεται η συνολική εμπειρία των πελατών, η Μέση Κατακεφαλήν Δαπάνη θα καταγράφει ρεκόρ μόνο σε ονομαστικές αξίες. Όχι σε πραγματικές. Θα την κατευθύνει συνεπώς ο πληθωρισμός, και όχι η βελτίωση της ποιότητας των πελατών μας. Και όπως ελπίζω να είναι κατανοητό, τα στοιχήματα βελτίωσης της ποιότητας δεν κερδίζονται σε ονομαστικές αξίες.
Γι’ αυτό και το δίλημμα είναι απολύτως καθαρό. Ή τα έσοδα που προκύπτουν από την αυξημένη φορολογική επιβάρυνση θα πρέπει να επιστρέψουν στο προϊόν ή θα πρέπει να ανοίξει σοβαρά η συζήτηση για την επανεξέταση του ύψους αυτών των επιβαρύνσεων.
Tο μέλλον της χώρας είναι σε σημαντικό βαθμό συνδεδεμένο με το μέλλον του τουρισμού. Και αυτό το μέλλον θα διασφαλιστεί μόνο αν η ανταγωνιστικότητα του κλάδου επανέλθει με σοβαρότητα στο επίκεντρο της εθνικής στρατηγικής.
Πηγή:www.dimokratiki.gr
