Το Βήμα της Κω συμπληρώνει 50 χρόνια ζωής.
Το έχω στην καρδιά μου και στο βιογραφικό μου, σε περίοπτη θέση στο Βήμα. Το θεωρώ τίτλο τιμής.
Όλα ξεκίνησαν από εκεί.
Ο Γιάννης Ιωαννίδης με εμπιστεύθηκε και μου πέρασε την αγάπη του για τη δημοσιογραφία.
Υπήρξα ο νεότερος συντάκτης της εφημερίδας, μαθητής ακόμη.
Τότε, ήταν που μέσα μου είπα θέλω να γίνω δημοσιογράφος.
Ο Γιάννης Ιωαννίδης μου στάθηκε σαν δεύτερος πατέρας μου. Είχε και την κηδεμονία μου στην τελευταία τάξη του Λυκείου.
Με είχε και αυτός σαν παιδί του. Μπορούσε να μου συγχωρήσει τα πάντα.
Σπουδαίος δάσκαλος! Με υπομονή!
Θυμάμαι τις τελευταίες κουβέντες μας. Πώς θα τοποθετούσε το Βήμα της Κω στο νέο τοπίο των ΜΜΕ. Συμφωνούσαμε και διαφωνούσαμε. Οπως πάντα.
Ο Γιάννης, δυστυχώς, έφυγε νωρίς!
Άφησε, όμως πίσω του μια σπουδαία παρακαταθήκη.
Και απο ότι φαίνεται σε καλά χέρια.
Στο Βήμα της Κω, σε όλους τους σημερινούς συντελεστές του, εύχομαι μέσα από την καρδιά μου τα καλύτερα!
