Μια θεατρική εμπειρία από ερασιτέχνες ηθοποιούς και συντελεστές που άγγιξε την ψυχή μου.
Υπάρχουν θεατρικές παραστάσεις που, πέρα από την αισθητική απόλαυση, αφήνουν μέσα μας ένα ξεχωριστό συναίσθημα. Μία τέτοια εμπειρία ήταν η παράσταση «Ορφέας και Ευρυδίκη», που παρακολούθησα την Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2026 στον «Πολυχώρο Σφαγείο» της Κω, κερδίζοντας τον θαυμασμό και την εκτίμηση μου.
Η εμπνευσμένη σκηνοθεσία της Διονυσίας Κασίου και η ευρηματική σκηνογραφία των φίλων Κώστα και Μαρίας Ματθαίου (συνάδελφοι) από την Πάτμο ανέδειξαν τον μύθο.
Η Διονυσία κατάφερε να προσεγγίσει τον διαχρονικό μύθο με δημιουργικότητα, ευαισθησία και ουσιαστική καλλιτεχνική αντίληψη. Μέσα από τη σκηνοθετική της ματιά, η ιστορία του Ορφέα και της Ευρυδίκης απέκτησε ζωντάνια και συναισθηματικό βάθος, αναδεικνύοντας τη δύναμη της αγάπης, την οδύνη της απώλειας και την αιώνια ανθρώπινη αναζήτηση για το φως και την ελπίδα.
Τα ευρηματικά και λιτά σκηνικά των Κώστα και Μαρίας ανέδειξαν τον μύθο. Το ποτάμι που οδηγούσε στον Άδη, στο μέσο της σκηνής, με την πλοκή να διαδραματίζεται γύρω από αυτό, η σκαλωσιά της κατοικίας του Άδη, η ευρηματικότητα της σκηνής του βιβλίου που πέφτει στο ποτάμι και ως δια μαγείας εμφανίζεται στον ΄Άδη, ήταν εξαιρετικά.
Εξίσου εντυπωσιακές ήταν οι ερμηνείες των ερασιτεχνών ηθοποιών Χρυσής (Ευρυδίκη), Αντώνη (Ορφέας), Χρήστου (Άδης) και Μιχάλη (πατέρας). Με αφοσίωση, εκφραστικότητα και εμφανή αγάπη για το θέατρο, έδωσαν ζωή στους ρόλους τους και συνέβαλαν ουσιαστικά στη δημιουργία μίας παράστασης που συγκίνησε και προβλημάτισε. Η προσπάθεια τους αποδεικνύει ότι το ερασιτεχνικό θέατρο, όταν στηρίζεται στο μεράκι, στη συλλογικότητα και στην αληθινή αγάπη για την τέχνη, μπορεί να προσφέρει εξαιρετικές καλλιτεχνικές στιγμές.
Η ζωντανή ορχήστρα άφησε και αυτή το στίγμα της. Οι Κώστας, Κώστας, Παρθένης, Νίκος, Βούλα, Χρήστος και Γιώργος ήταν ολοκληρωτικά συγχρονισμένοι με την πλοκή του έργου δημιουργώντας μια υποβλητική ατμόσφαιρα.
Αξίζει επίσης αναγνώριση η δουλειά όλων των ανθρώπων που συνέβαλαν σε αυτή τη δημιουργία, τα κουστούμια της Αρχοντίας, ιδιαίτερα των ‘πετρών’ (Χαρίκλειας, Κατερίνας, Βαρβάρας και Αρχοντίας) και του Άδη, το μακιγιάζ της Σαχβέρ, τα χτενίσματα της Δικαίας, του φωτισμού των Μάνθου, Κωνσταντίνας και Διονυσίας, των τεχνικών και όλων των υπόλοιπων συντελεστών. Γιατί πίσω από κάθε παράσταση κρύβονται χρόνος, κόπος, αφοσίωση, μεράκι και μία κοινή επιθυμία: να μοιραστούν οι δημιουργοί με το κοινό κάτι όμορφο και ουσιαστικό.
Μπράβο σε όλους σας.
Σας ευχαριστώ που μας προσφέρατε όλα αυτά τα συναισθήματα. Περιμένω με ανυπομονησία το επόμενο ανέβασμα σας.
Σοφός Μιχάλης
Αρχιτέκτονας μηχανικός.
