Προχθές κατέβηκα στο υπόγειο να βρω ένα εξάρτημα του χλοοκοπτικού και ψάχνοντας έπεσε στα χέρια μου μέσα από τις στοίβες των βιβλίων μια μελέτη του 1996 των τεχνικών υπηρεσιών του Δήμου μας, που υπογράφει η προϊσταμένη Έφη Αναγνωστίδου, για την ανάγκη βελτίωσης των νοσηλευτικών εγκαταστάσεων του Νοσοκομείου.
Αλήθεια σκέφτηκα, ποιος από τους συμβούλους τη διάβασε. Ποιος γνωρίζει το ιστορικό και τι συνέβη. Γιατί ο Δήμος μας που μπορούσε τότε να φτιάχνει ΙΚΑ, σχολεία και Μαρίνες, δεν έφτιαξε νέο νοσοκομείο. Ποιοι τον εμπόδισαν.
Και η σκέψη μου ταξίδευσε. Που βρίσκονται οι εκατοντάδες μελέτες και οι συγκροτημένες προτάσεις των προηγούμενων χρόνων. Γιατί δεν υλοποιήθηκαν. Ποιος τις είδε σήμερα και ποιος τις μελέτησε. Ποιοι ήταν και πως κατόρθωσαν κάποιοι να φτιάξουν λιμάνια, στάδια, λατομεία και ανώνυμες εταιρείες.
Πως οι συμπατριώτες μας σημερινοί δημοτικοί άρχοντες χαράζουν το μέλλον όταν αγνοούν το παρελθόν.
Εδώ έρχεται να δώσει την απάντηση ο Όμιλος των αυτοδιοικητικών του παρελθόντος. Να δώσει απάντηση η πρόοδος της επιστήμης και τα εργαλεία της πληροφορικής. Και μάλιστα τώρα που το 80% των συμπατριωτών μας μέχρι τα 50 έχουν γνώσεις πανεπιστημιακές. Που τα παιδάκια των 12 χρόνων χειρίζονται τους υπολογιστές με κλειστά τα μάτια.
Τρεις ώρες την πρώτη εβδομάδα του μήνα εάν διαθέσει ένας σύμβουλος μπορεί να έχει μπροστά στα μάτια του και στο μυαλό του όλη την γραπτή ιστορία των Κοινοτήτων , των Δήμων και του ενιαίου Δήμου της Κω. Και όχι μόνο. Τι έχει και τι δεν έχει ο Δήμος. Να μαθαίνει τα πάντα για τους Δήμους όλης της Ευρώπης. Και δεν θα είναι εργασία, αλλά παιχνίδι έρευνας, γνώσης και λήψης απόφασης.
Τρεις ώρες βόλτα την βδομάδα στη συνοικία που μένει ένας πολίτης χρειάζονται για να στείλει στην υπηρεσία του Δήμου τις λακκούβες, τα μπάζα και όλα τα προβλήματα και τις απαντήσεις. Και δεν θα είναι εργασία. Θα είναι παιχνίδι.
Και τρεις ώρες τη βδομάδα χρειάζεται ένας υπάλληλος του Δήμου και ένας σύμβουλος για να ενημερώνουν τους τριάντα χιλιάδες πολίτες και να διαβουλεύεται μαζί τους για όλα. Για την λακκούβα και το δρομάκι στου Χαβάρου μέχρι το Λιμάνι της Κεφάλου και τα αναπτυξιακά έργα του μέλλοντος. Και δεν θα είναι εργασία. Θα είναι παιχνίδι.
Μπορούμε μας λέει ο Όμιλος! Και πρέπει, επιμένει! Αρκεί οι 27 σύμβουλοι και όχι ένας, από κοινού να αποφασίζουν για όλα από τη λακκούβα μέχρι τις πιστώσεις και που θα πάνε, ή τους στόχους ανάπτυξης της Μαρίνας, Αλλά να μην εμπλέκονται στη λειτουργία των υπηρεσιών και στην υλοποίηση των αποφάσεων τους, για την οποία θα ευθύνεται μόνο ο Δήμαρχος και τα υπαλληλικά στελέχη του Δήμου.
Και για πέντε χρόνια οι σύμβουλοι να μην αμείβονται όπως γίνονταν παλιά, ώστε να ανατρέψουμε την παγιωμένη άποψη της ιδιοτέλειας, να προχωρήσουμε σε σύγχρονες μορφές διοίκησης των Δήμων όπου οι εκλεγμένοι αποφασίζουν και τα στελέχη υλοποιούν και ελέγχονται και να μεταλαμπαδεύσουμε στη κοινωνία την υποχρέωση προσφοράς και συμμετοχής για την πρόοδο του νησιού μας.
Είναι μια πρόταση για να σταματήσουμε όποτε γίνονται εκλογές, να παίζουμε στα ζάρια την τύχη του νησιού, την υγεία της ζωής μας και την προστασία της περιουσίας μας. Αυτή την πρόταση στηρίζω προσωπικά.
Κ. Καϊσερλης π. Δήμαρχος Κω
