Μεγάλες γιορτές πλαισιώνουν το εορτολόγιο της Εκκλησίας μας, το τελευταίο δεκαήμερο του Ιουλίου. Από τις 17 της Αγίας Μαρίνας και του Προφήτη Ηλία στις 20 Ιουλίου, μέχρι του Αγίου Φωκά στις 23. Ακολουθεί η εορτή της Αγίας Χριστίνας, στις 24 και της Αγίας Άννας, στις 25 του μήνα και έρχεται η γιορτή της Αγίας Παρασκευής, στις 26 Ιουλίου. Κλείνοντας οι γιορτές που ακολουθούν είναι στις 27 Ιουλίου, η γιορτή του Άγιου Παντελεήμονα του θαυματουργού, ιαματικού γιατρού και της Αγίας Ειρήνης της Χρυσοβαλάντου, στις 28 Ιουλίου.
Δεν είναι τυχαίο που στατιστικά το καλοκαίρι, στην Ελλάδα, γίνονται καθημερινά είκοσι παραδοσιακά, λαϊκά πανηγύρια, ιδίως σε γιορτές με Εξωκλήσια. Ανάμεσα σε αυτές τις μεγάλες γιορτές των Αγίων μας, ξεχωρίζει η γιορτή της Μεγαλομάρτυρας Αγίας Παρασκευής, προστάτιδας της οράσεως και των οφθαλμών.
Η ημέρα αυτή ξεχωρίζει, διότι κοσμεί την πόλη μας, ένας περίλαμπρος Ιερός Ναός, αφιερωμένος στην Μεγαλομάρτυρα Αγία Παρασκευή. Κάθε χρόνο τελείται Μέγας Αρχιερατικός Εσπερινός, από τον Μητροπολίτη κ. κ. Ναθαναήλ και σύσσωμο τον Ιερό Κλήρο του νησιού. Ακολουθεί η λιτανεύσεων των Ιερών Λειψάνων και της Αγίας Εικόνας, της Αγίας Παρασκευής.
Την επομένη, την κυριώνυμον ημέρα, τελείται πανηγυρική Θεία Αρχιερατική Λειτουργία. (Εφέτος συνέπεσε να είναι Κυριακή).
Ας θυμηθούμε λίγα ιστορικά λόγια, για την ανέγερση αλλά και την καταστροφή, που υπέστη ο Ιερός Ναός της Αγίας Παρασκευής. Σύμφωνα με το βιβλίο της Ιεράς Μητροπόλεως του 2016, είναι ο αρχαιότερος τόπος λατρείας του νησιού, αφού υπήρχε ενορία από το 1763. Λόγω παλαιότητας και σεισμικής ευαισθησίας στην περιοχή Άσπα, ο Ιερός Ναός δεν λειτουργούσε.
Τότε οι Κώοι πήγαιναν στην παλιά πόλη, στην Παναγιά του Φάρου, που και αυτή η Εκκλησία αργότερα καταστράφηκε από το σεισμό του 1933, μέσα στην παλιά πόλη. Επί Αρχιμανδρίτη Φιλήμονα Φωτόπουλου και με τις δωρεές των ομογενών μας, στη ξενιτιά και τις πενιχρές προσφορές των ευλαβών πιστών, θεμελιώθηκε ο Ναός το 1931 και ανεγέρθη, ενώ ο σεισμός του 1933 δεν τον άγγιξε.
Καταστράφηκε όμως ένας μικρότερος Ιερός Ναΐσκος, όπου έμεινε το προσκυνητάρι της Αγίας Παρασκευής, επί της οδού Ιπποκράτους στη Χαντάκα και μπροστά από τον Ιερό Ναΐσκο, των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης. Το 1951 ο τότε Μητροπολίτης Εμμανουήλ Καρπάθιος, έκανε τα θυρανοίξια της Αγίας Παρασκευής, ενώ το καμπαναριό ολοκληρώθηκε το 1967.
Τον Ιούλιο του 2017, ένας φοβερός σεισμός παρόμοιος με αυτόν του1933, πέρασε και κατέστρεψε, τρεις Χριστιανικές Εκκλησίες και δυο Μωαμεθανικά Τεμένη (Τζαμιά). Κατέστρεψε το Ιερό του Αγίου Νικολάου, το καμπαναριό των Αγίων Πάντων και μέρος του Ιερού Ναού της Αγίας Παρασκευής. Με τις άοκνες προσπάθειες, του δραστήριου Μητροπολίτη μας κ.κ. Ναθάναηλ, και μετά από πέντε χρόνια, το2023 και χάριν στις προσευχές των πιστών, η κεντρική Καθολική Εκκλησία της πόλης μας, η Αγία Παρασκευή, λειτούργησε ξανά.
Μέχρι τότε, τόπος λατρείας για την ενορία αυτή αποτέλεσε για πέντε χρόνια, το Ιερό Παρεκκλήσιο της Αγίας Αικατερίνης, πλησίον του παλαιού κοιμητηρίου Άγιος Ιωάννης. Ο Ιερός Ναός της Αγίας Παρασκευής, έλαμψε ξανά με τους φωτισμένους πολυελαίους, τις αναμμένες κανδήλες, τα προσκυνητάρια, τις Αγιογραφίες και με το θυμίαμα να ακολουθεί τις ικεσίες και τις προσευχές, των ευλαβών προσκυνητών.
Απέναντι από τον Ιερό Ναό της Αγίας Παρασκευής, λειτουργούσε η Θυμανάκειος Σχολή, ως Γράμματο- διδασκαλείο και ως Εκκλησιαστικός Παιδικός Σταθμός, έως το 1950, υπό τη φροντίδα της Αγαθοεργού Αδελφότητας ‘ο Άγιος Ιωάννης ο Ναύκληρος’. Σημερα λειτουργεί ως αίθουσα υποδοχής, καθώς και ως εργαστήριο Εκκλησιαστικής Αγιογραφίας, για τις ανάγκες του Ιερού Ναού. Πέρασαν πολλοί Ιερείς που υπηρετήσαν με ζήλο, την Εκκλησία της Αγίας Παρασκευής. Εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίας Παρασκευής, είναι από το 2015, ο Ιεροδιδάσκαλος και Πρωτοπρεσβύτερος, Ιερέας Ιωάννης Διακοπαναγιώτης.
Χρόνια Πολλά, στην Παρασκευή και στον Παρασκευά, που γιορτάζουν.
Ξανθίππη Αγρέλλη
