Γι’ αυτή την δυσάρεστη εξέλιξη, η κυβέρνηση - δια του υπουργού Εξωτερικών - δήλωσε : «Το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο δεν παράγει έννομο αποτέλεσμα και δεν πρόκειται να εφαρμοστεί».
Και βέβαια ενημέρωσε σχετικά το Συμβούλιο Ασφαλείας του Ο.Η.Ε, για « … τους κινδύνους που ενέχει η τυχόν έγκριση του, για την ασφάλεια και την σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο».
- Η Ευρωπαϊκή Ένωση - δια στόματος όλων των αρμόδιων παραγόντων της - δήλωσε «Το τουρκολιβυκό μνημόνιο … είναι άκυρο και ανυπόστατο, ενώ δεν δύναται να επιφέρει έννομες συνέπειες για τρίτα κράτη». Και κάλεσε όλες τις χώρες, ‘’να σέβονται τα κυριαρχικά δικαιώματα των κρατών - μελών της Ε.Ε, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο και την UNCLOS”.
- Το υπουργείο Εξωτερικών των Η.Π.Α δεν πήρε θέση ως προς τη νομιμότητα του τουρκολιβυκού μνημονίου και δήλωσε : « … η Ελλάδα και η Τουρκία είναι αμφότερες σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ. Τις ενθαρύνουμε, να συζητήσουν σε διμερές επίπεδο για την αντιμετώπιση των όποιων διαφωνιών τους».
- Το υπουργείο Εξωτερικών της Αιγύπτου δήλωσε : «Του τουρκολιβυκό μνημόνιο είναι άκυρο. Στερείται νομικής ισχύος…»
Είναι τουλάχιστον υποκριτικό, να αντιμετωπίζεται αυτή η παράνομη τουρκολιβική συμφωνία οριοθέτησης ως νομικό ζήτημα. Καλά οι άλλες κυβερνήσεις και η Ευρωπαϊκή Ένωση, κάνουν πως δεν βλέπουν την ουσία του προβλήματος. Αλλά είναι αδιανόητο, να εθελοτυφλεί η ελληνική κυβέρνηση, τονίζοντας πως «δεν παράγει έννομο αποτέλεσμα». Στο πεδίο ;
- Το πρόβλημα δεν είναι νομικό. Είναι κατ’ αρχήν απόλυτα πολιτικό και ακολούθως στρατιωτικό.
- Κύριε υπουργέ των Εξωτερικών, όταν η χώρα μας, το 2024, έστειλε το ιταλικό πλοίο, να κάνει βυθομετρήσεις για την πόντιση του καλωδίου, μόλις το πλοίο - νότια της Κάσου - βγήκε από τα έξι ναυτικά μίλια, η Τουρκία δε μας πήγε …στα δικαστήρια, έστειλε πέντε φρεγάτες και άλλα πολεμικά πλοία και στην κυριολεξία … έδιωξε το ιταλικό πλοίο.
- Κύριε πρωθυπουργέ, τι άλλο πρέπει να κάνει η Τουρκία, για να κατανοήσουμε, πως δεν «δίνει δεκάρα» για το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας (που εξ άλλου δεν το έχει υπογράψει), αλλά θέλει να επιβάλει το δικό της κατασκεύασμα «δκαίου», με την ισχύ των όπλων. Και αυτήν χρησιμοποίησε και χρησιμοποιεί στην Κύπρο & στην Λιβύη και προσπαθεί να την επιδείξει στο Αιγαίο (με «όχημα» την επιννόηση της «γαλάζιας πατρίδας») και στην Ανατολική Μεσόγειο.
- Κύριοι της κυβέρνησης το τουρκολιβυκό μνημόνιο, μπορεί να «μην παράγει έννομο αποτέλεσμα», όπως λέτε, όμως - - μπορεί να «παράξει» τετελεσμένα στο πεδίο, υπό την πολιτικο-στρατιωτική πίεση, αφού δεν επετεύχθει οριοθέ-τηση μεταξύ Ελλάδας και Λιβύης, ούτε καν παραπομπή της οριοθέτησης στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης !
- Μπορεί ακόμη να οδηγήσει σε αντιπαράθεση / εμπλοκή των στόλων ή και θερμό επισόδιο στο συγκεκριμένο πεδίο,
αν η Τουρκία προχωρήσει σε έρευνες ή γεώτρηση σε «θαλάσσιο οικόπεδο», παράνομης τουρκικής δικαιοδοσίας.
Σε ότι αφορά στις διαπραγματεύσεις οριοθέτησης Α.Ο.Ζ και υφαλοκρηπίδας : με την Λιβύη η κυβέρνηση απέτυχε, παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις του υπουργού Εξωτερικών. Με την Αίγυπτο η κυβέρνηση καλώς υπέγραψε συμφωνία - απόλυτα νόμιμη - δυτικά της Ρόδου (μέχρι τον 28ο μεσημβρινό), όμως δε κάνει τίποτε για να την επιβάλει στοπεδίο (π.χ δεν καθορίζει «θαλάσσια οικόπεδα», στέλνοντας αρμοδίως, στον Ο.Η.Ε, συντεταγμένες).
Ας ελπίσουμε να επιτύχουμε πολιτική συμφωνία με την Αίγυπτο και ανατολικά της Ρόδου, γιατί η προσφορά της Άγκυρας προς το Κάϊρο είναι πολύ πιο δελεαστική …
Σε ότι αφορά στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αν δεν πάρει την πολιτική απόφαση επιβολής ουσιαστικών οικονομικών και άλλων κυρώσεων, μόνο οι ρητορικές δηλώσεις υποστήριξης προς τα κράτη - μέλη της (Ελλάδα & Κύπρο) θα μείνουν γράμμα κενό και δεν πρόκειται να φέρουν κανένα - απολύτως - αποτέλεσμα. Ο πρωθυπουργός πρέπει να επιτύχει την λήψη μια τολμηρής απόφασης επιβολής κυρώσεων από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, σε προσεχή Σύνοδο Κορυφής.
Τέλος, σε ότι αφορά στην δήλωση του υπουργείου Εξωτερικών των Η.Π.Α, αυτή ήταν χειρότερη και από την σχετική απάντηση του υπουργού Μάρκο Ρούμπιο, στις ερωτήσεις που του έθεσαν οι δημοσιογράφοι, προ ημερών, στην Αθήνα.
Βέβαια, δεν περίμενα τίποτα περισσότερο, αφού οι Η.Π.Α δεν έχουν κυρώσει την Διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας και είναι η πρώτη χώρα που τάσσεται υπέρ του «δικαίου της ισχύος» και όχι υπέρ του Διεθνούς Δικαίου.
Ρόδος 24 / 10 / 2026
Κοσμάς Σφυρίου.
