Ασχολούμαι με το μπάσκετ στο νησί από την ηλικία των επτά ετών. Έχω μεγαλώσει μέσα στο Κλειστό Γυμναστήριο Κω και το θεωρώ, χωρίς υπερβολή, δεύτερο σπίτι μου.
Γυρίζοντας τη μνήμη μου σχεδόν είκοσι χρόνια πίσω, θυμάμαι ένα γήπεδο με κανόνες, τάξη και ανθρώπους που το φρόντιζαν πραγματικά. Θυμάμαι χαρακτηριστικά τους φύλακες, τον Πασχάλη, τον Δημήτρη, τον Μόσχο, αλλά και άλλους των οποίων τα ονόματα μπορεί σήμερα να μου διαφεύγουν. Ανθρώπους που πρόσεχαν το γήπεδο ενός ολόκληρου νησιού σαν να ήταν το ίδιο τους το σπίτι.
Θυμάμαι ακόμη να περιμένουμε τον αείμνηστο κ. Μόσχο και την κ. Μαρία να ανοίξουν το κυλικείο —ένα πραγματικό στολίδι εκείνη την εποχή— για να πάρουμε το σάντουιτς που τρώγαμε μαζί με τον Ντακ. Αναμνήσεις απλές, αλλά βαθιά χαραγμένες μέσα μας.
Σήμερα, δυστυχώς, το Κλειστό Γυμναστήριο Κω δεν θυμίζει ούτε στο ελάχιστο εκείνα τα χρόνια.
Αντιθέτως, βλέπουμε ένα γήπεδο να φθείρεται και να εγκαταλείπεται με την πάροδο του χρόνου, χωρίς ούτε έναν άνθρωπο να το φυλάσσει. Ο καθένας μπορεί να εισέρχεται ανεξέλεγκτα, οποιαδήποτε στιγμή και με οποιονδήποτε τρόπο.
Χθες, φτάσαμε στο σημείο άγνωστοι να εισέλθουν στα αποδυτήριά μας και να αφαιρέσουν αντικείμενα μεγάλης αξίας. Οι αθλητές και οι αθλήτριές μας πλέον φοβούνται να αφήσουν ακόμη και τα προσωπικά τους αντικείμενα μέσα στα αποδυτήρια, διότι δεν υπάρχει καμία απολύτως ασφάλεια.
Κάπου εδώ, όμως, πρέπει να μπει ένα όριο.
Λυπάμαι πραγματικά, γιατί οι σημερινές γενιές παιδιών και αθλητών δεν αξίζουν αυτή την εικόνα. Δεν αξίζουν ένα γήπεδο αφύλακτο, παραμελημένο και ανασφαλές.
Καλά είναι τα νέα έργα, καλές οι γιορτές, καλά τα χτισίματα των θόλων και τα θερμά μου συγχαρητήρια για την επίτευξη τους. Όλοι όσοι αγαπάμε αυτό το άθλημα αξίζουμε να το απολαμβάνουμε σε γήπεδα στολίδια. Οφείλουμε, όμως, να κοιτάζουμε πού και πού και όσα συμβαίνουν όταν σβήνουν τα φώτα και κλείνουν οι κάμερες.
Γιατί οι αθλητικές εγκαταστάσεις δεν χρειάζονται φροντίδα μόνο όταν βρίσκονται στο προσκήνιο. Χρειάζονται καθημερινή προστασία, συντήρηση και σεβασμό — για τα παιδιά μας, για τους συλλόγους και για ολόκληρο το νησί.
Με απολύτως θετική πρόθεση,
Σάββας Καραίσκος
